ΕΡΑΝΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΑΥΜΑΧΙΑΝ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ

0
335

Από Basilis Drosos

Στο συμβούλιον των στρατηγών, το οποίον διεξήχθη στην Σαλαμίνα, υπό την ηγεσίαν του Ευρυβιάδου, πριν την μεγάλην ναυμαχίαν, ο Θεμιστοκλής, ενώ ακόμη δεν είχαν συγκεντρωθεί όλοι οι αρχηγοί των Ελλήνων, άρχισε να μιλάει στους παρευρισκομένους, προκειμένου να τους πείσει να ναυμαχήσουν στην Σαλαμίνα και να μην αποπλεύσουν διά τον Ισθμόν. Τότε ο Κορίνθιος στρατηγός Αδείμαντος του Ωκύτη, απαξιώνοντάς τον και θέλοντας να τον σταματήσει του είπε:
– « Ώ Θεμιστόκλεες, εν τοίσι αγώσι οι προεξανιστάμενοι ραπίζονται!» (Θεμιστοκλή, σε τέτοιους αγώνες, όσοι ξεκινούν πριν από το σύνθημα ραπίζονται!).
Ατάραχος όμως ο Θεμιστοκλής και χωρίς να εκνευρισθή, του απήντησεν:
– « Οι δε γε εγκαταλειπόμενοι ου στεφανούνται!» (Και αυτοί όμως, οι οποίοι μένουν οπίσω, χάνουν τον στέφανον της νίκης!).
…………………………………………………………………………..
Όταν οι Πέρσες, μετά την κατάληψιν, των Αθηνών λεηλατούσαν την Αττικήν, κάποιος Αθηναίος ονόματι Δικαίος, ο οποίος ακολουθούσεν τους Πέρσας εξόριστος από την πατρίδα του, έτυχε να ευρίσκεται στο Θριάσιον πεδίον μαζί με τον Λακεδαιμόνιον Δημάρατον.
Μαζί με εκείνον είδεν ένα μεγάλο σύννεφον σκόνης να σηκώνεται από το μέρος της Ελευσίνος, σαν να εδημιουργήτο από την πορείαν τριάντα χιλιάδων ανθρώπων. Επειδή η ύπαιθρος την περίοδον εκείνην, λόγω της καθόδου των Μήδων, ήταν σχεδόν έρημος από ανθρώπους, οι δύο άνδρες παρεξενεύοντο διά την αιτίαν του φαινομένου. Ταυτόχρονα ηκούσθη διαπεραστική ανθρώπινη φωνή, η οποία ομοίαζεν με τον ίακχο των Μυστών.
Ο Δημάρατος, ο οποίος δεν εγνώριζεν τις Ελευσίνιες ιεροτελεστίες, ρώτησεν τον Δικαίον, τί ήταν αυτό το φαινόμενον και η φωνή. Ο Δικαίος του είπεν τότε ότι είναι θεϊκόν σημάδι, πως ο Περσικός στρατός θα πάθει μεγάλην πανωλεθρίαν. Και αν μεν το σύννεφον κατευθυνθή προς την Πελοπόννησον, θα κυνδυνεύσει το πεζικόν του Ξέρξου, ενώ εάν κατευθυνθή προς την θάλασσαν, η τύχη του στόλου του θα είναι μοιραία.
Το σύννεφον τότε ανέβη προς τον ουρανόν, εστάθη ολίγον μετέωρον και κατευθύνθη προς την Σαλαμίνα.
Το φαινόμενον το επιβεβαίωσεν και ο Δημάρατος, καθώς και άλλοι οι οποίοι το είδαν, και η αξία του έγκειται στο ότι εκείνοι οι οποίοι έδωσαν αυτές τις πληροφορίες ήσαν στο στρατόπεδον των Περσών.
………………………………………………………………………..
Ο Ξέρξης, πειθόμενος αφ’ ενός από την προτροπήν του Θεμιστοκλέους, ο οποίος του είχε στείλει κρυφά απεσταλμένον λέγοντάς του να περικυκλώσει στην Σαλαμίνα τον Ελληνικόν στόλον, και αφ’ εταίρου από την βούλησιν της πλειοψηφίας των ναυάρχων του, έδωσε διαταγήν και από το βράδυ της παραμονής της ναυμαχίας ο στόλος του περιεκύκλωσεν τους ΄Έλληνας.
Αναγκασμένοι λοιπόν οι Έλληνες να ναυμαχήσουν στο στενόν πέρασμα της Σαλαμίνος, εγκατέλειψαν τα σχέδιά τους να αναχωρήσουν διά τον Ισθμόν, παρέταξαν τα 380 πλοία του στόλου των και ανοίχθησαν δια να αντιμετωπίσουν τον υπεράριθμον Περσικόν στόλον.
Την αρχήν της ναυμαχίας έκανε ο γενναίος τριήραρχος Αμεινίας ο Παλληνεύς. Αυτός, ενώ η Ελληνική παράταξις των πλοίων οπισθοχωρούσε συντεταγμένα με τις πρύμνες προς την ξηράν διά να αποφύγει τις προσβολές των εχθρών μέχρι να βρεί κάποιο αδύνατον σημείον σε αυτούς, έπλευσεν έξω από την γραμμήν της παρατάξεως και έχοντας ως στόχον ένα Περσικόν πολεμικόν πλοίον, έπεσεν επάνω του και το εμβόλισεν με το έμβολόν του. Επειδή όμως ο εμβολισμός ήταν σφοδρός και ο Αμεινίας δεν ημπορούσεν να αποκολλήσει την τριήρην του από το κτυπημένον εχθρικόν πλοίον, έσπευσαν και άλλα Ελληνικά πλοία προς βοήθειάν του και τοιουτοτρόπως ήρχισεν η ναυμαχία

https://fbcdn-sphotos-a-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xpa1/v/t1.0-9/10421517_1559750737587394_2211490116087909429_n.jpg?oh=bb060ae020cf0a05a02c670bbc0bbd0f&oe=5484FA6E&__gda__=1417888004_e338c2aac7abe39f2d01835a68158f4a
…………………………………………………………………..
Μέσα στην συμπλοκήν της ναυμαχίας, η Αττική τριήρης του Αμεινίου κατεδίωκεν από πλεονεκτικήν θέσιν το πλοίον της Φοίνισσας ναυάρχου Αρτεμισίας, η οποία έχερεν μεγάλης υπολήψεως στην αυλήν του Ξέρξου διά την γενναιότητα και την σωφροσύνην της.
Εκείνη βλέποντας ότι ήταν πολύ δύσκολον να διαφύγει, επειδή της έκλειναν τον δρόμον πολλά Περσικά πλοία, έρριψεν το πλοίον της επάνω στο συμμαχικόν πολεμικόν πλοίον του Καλυνδέου βασιλέως της Καρίας Δαμασίθυμου, εμβολίζοντας και βυθίζοντάς το.
Ο Αθηναίος τριήραρχος, ο οποίος την κατεδίωκεν, βλέποντας το γεγονός, εγκατέλειψεν την καταδίωξίν της νομίζοντας ότι το πλοίον της αυτομόλησεν από τους εχθρούς προς το μέρος των Ελλήνων και έστρεψεν την πλώρην του προς άλλον εχθρικόν πλοίον. Αν ήξερεν όμως ότι στο πλοίον, το οποίον κατεδίωκε, ευρίσκετο η Αρτεμισία, δεν θα εσταματούσεν μέχρι να την συλλάβει ή αυτός να χαθή, διότι οι Αθηναίοι την είχαν επικηρύξει έναντι του ποσού των 10.000 δραχμών, διότι εθεωρούσαν πολύ βαρύ να τους πολεμάει κάποια γυναίκα.
Έτσι εσώθη η Αρτεμισία καταφέρνοντας ακόμη να ξεγελάσει και τον Ξέρξην, ο οποίος έβλεπεν την ναυμαχίαν από το ύψωμα του όρους Αιγάλεω, στο οποίον είχεν στήσει τον θρόνον του, διότι εξέλαβεν το πλοίον των Καρίων σαν Ελληνικόν. Είπεν μάλιστα στους συνοδούς του, στενοχωρημένος από την εξέλιξιν της ναυμαχίας, ότι οι άνδρες του πολεμούν σαν γυναίκες, ενώ οι γυναίκες σαν πραγματικοί άνδρες.
………………………………………………………………
Στην ναυμαχίαν της Σαλαμίνος επρώτευσαν οι Αιγινήτες και οι Αθηναίοι και ατομικά επαινέθησαν δια την γενναιότητά τους, ο Αιγινήτης Πολύκριτος, και οι Αθηναίοι Ευμένης ο Αναγυράσιος και Αμεινίας ο Παλληνεύς.

29/9/2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΡΟΣΟΣ
(ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ)